Obrazy i grafiki związane z tematyką fotograficzną, czyli:
my ich fotografujemy, więc oni nas malują...

Temat wymyślił i namówił mnie do niego pan Krzysztof Kamiński
(jeśli ktoś pana Krzysztofa nie zna - polecam Kwidzynopedię
_________________________________________________________________

Galerię otworzy obraz Antoniego Kozakiewicza (1841 - 1929) - "Oblężenie fotografa" - olej, płótno, 84,5x120 cm, sygn.p.d.: A. Kozakiewicz
zaprezentowany w Sopockim Domu Aukcyjnym podczas wystawy "Europa malowana".- cena 180.000,- zł.

Antoni Kozakiewicz debiutował jako student krakowskiej Szkoły Sztuk Pięknych (1857 - 1866), wystawiając widoki miejskie. Brał czynny udział w powstaniu styczniowym. W latach 1868 - 1871 uczył się w akademii wiedeńskiej. Jego obrazy otrzymywały nagrody jeszcze w czasie studiów, a także później na wystawach, m. in. w Wiedniu, Monachium i Berlinie. Najwięcej sukcesów Kozakiewicz osiągnął podczas niemal trzydziestoletniego pobytu w Monachium w latach 1871 - 1900. Później mieszkał w Warszawie i Szczawnicy. Jego obrazy chętnie kupowano w Niemczech, Austrii, Stanach Zjednoczonych, Anglii. Malował sceny historyczne, popularne ze względu na ich warstwę anegdotyczną, a także portrety i pejzaże. Specjalizował się jednak w realistycznych obrazach o tematyce rodzajowej.
Antoni Kozakiewicz należy do tych artystów, którzy umieją tworzyć znakomite sceny rodzajowe z tematów bardzo zwyczajnych, ale pochwyconych z natury, jakby aparatem fotograficznym dobrego fotoreportera. Taki właśnie jest prezentowany obraz. Pełna fascynującej pasji twarz fotografa, uchwycona w momencie naświetlania wielkoformatowej kliszy, a w tle grupa osób otaczających wianuszkiem fotografującego. "Oblężenie fotografa" pochodzi z lat 80. XIX wieku. Był to najlepszy okres twórczy Antoniego Kozakiewicza, tego obecnie trochę zapomnianego artysty. Długo stałem przed tym znakomitym obrazem, który olśniewał mnie finezją malarską. Ze zrozumiałych względów nie widać jej - niestety - na tej małej reprodukcji. Patrzyłem także z podziwem na trud fotografa, potrzebny do wykonania jednego zdjęcia - pisze Krzysztof Kamiński.

Pamiętajmy o tym, wykonując seriami zdjęcia cyfrowe.

Dotarłem do bardzo pięknej grafiki, wykonanej w drugiej połowie XIX wieku. Mimo częściowo czytelnej sygnatury, nie mogę jej odczytać w całości i tym samym nic nie wiem o autorze tej grafiki. Przedstawiona sytuacja dokładnie pokazuje wyposażenie wędrownego fotografa i sposób jego pracy. Proszę zwrócić uwagę na świąteczne stroje oraz obuwie fotografowanych osób i strój codzienny chłopca stojącego za fotografem, przypatrującego się jego pracy. Różnica w ubiorze jest ogromna. Moja znajoma kupiła niedawno na Allegro reprint tej grafiki za 35.- zł.

Google naszym przyjacielem jest

http://sofokles.eu/pl/fotograf-aparat-f ... 898-r.html

duża wersja:
http://global.images7.fotosik.pl/458/ce ... 7298cd.jpg

Pomyszkowałem trochę w internecie i dowiedziałem się, że autorem grafiki "Wędrowny fotograf" z 1898 roku jest znany i ceniony artysta niemiecki Theodore Kleehaas, żyjący w latach 1854 - 1929. Jego obrazy olejne, sprzedawane na aukcjach m. in. w Londynie i Nowym Jorku, osiągają ceny 25 - 110 tysięcy dolarów.

Na początku lat 80. ubiegłego wieku otrzymałem życzenia wielkanocne od Jerzego Chartowskiego, osobiście przez niego narysowane specjalnie dla mnie. Ładnie je oprawiłem i wiszą na ścianie u mnie w domu. Zamieszczam je tutaj, ponieważ są ciekawym przyczynkiem do tego, jak nas, fotografujących, widzą plastycy. W owym czasie bardzo intensywnie fotografowałem akty, miałem wystawy autorskie i Jurek o tym wiedział.
Oto kilka słów o autorze tego rysunku.
Jerzy Chartowski urodził się w 1948 roku. W latach 1971 - 76 studiował w PWSSP w Gdańsku i ASP w Krakowie. Lata 1977 - 80 to praca starszego asystenta w PWSSP w Gdańsku. Otrzymał wiele nagród w konkursach m. in. Plakat Roku, Nagroda Ministra Kultury i Sztuki. Uczestniczył w kilkudziesięciu wystawach indywidualnych oraz zbiorowych w wielu krajach. Pracuje w zakresie malarstwa, rysunku, ilustracji, plakatu, projektowania graficznego, malarstwa w architekturze i rzeźby (wykonał m. in. statuetkę dla Instytutu Lecha Wałęsy). Od 1981 roku żyje i pracuje jako wolny artysta w Dusseldorfie, Niemcy. W czerwcu 2011 roku miał wystawę autorską w Gdańsku. Jego wiele prac można zobaczyć na stronie : http://www.chartowski-art.de

Z satysfakcją śledzę kariery artystyczne tych plastyków, których miałem okazję poznać w czasie ich gdańskich studiów.
Przez parę lat wykładałem w ich uczelni nauki zbyteczne (czyli obowiązkowe wówczas na wszystkich kierunkach "Podstawy nauk politycznych".
Czyniłem to zgodnie ze swą wiedzą i sumieniem, więc przez zaniedbanie KW PZPR w Gdańsku trwało to do 1976 roku, gdy z wykładowcy wyższej uczelni "awansowałem" do kwidzyńskiego Zespołu Szkół Zawodowych. Podjąłem rolę nie przeszkadzania studentom w ich studiach artystycznych, w przeciwieństwie do swego tam poprzednika, czym zaskarbiłem sobie ich uznanie także po przegnaniu mnie z tamtej uczelni.
Najechali mnie potem w Kwidzynie liczną ekipą późniejszych sław z tej branży, ale nie dałem się im zaskoczyć i na peronie 1-szym witałem ich z wynajętą orkiestrą cygańską rezydującą w lokalu, gdzie dzisiaj jest na przeciw dworca PKP „Warka”.

Dopiero po dwóch dniach odwiodłem ich od pomysłu strajku uczelnianego w mojej intencji, (mojego poprzednika wykurzyli bojkotem), a gdy już wyjechali, to zwłaszcza ze swoimi sąsiadami z Konarskiego przyjęliśmy to z wielką ulgą.
Pozostały mi te bardzo sporadycznie i tylko okazjonalnie odnawiane znajomości z uczestnikami tamtej „interwencyjnej” wycieczki do Kwidzyna jeszcze studiujących wówczas malarzy . Chartowski, jego imiennik Janiszewski (twórca logo Solidarności), Heniek Cześnik – późniejszy rektor ASP, Józek Cześnik, i tych zbyt wielu już nieobecnych, którzy tak wspaniale się zapowiadali, jak Sławek Szadujkis, czy Andrzej Sobieszczański. Mam po nich pewne artystyczne prezenty-pamiątki, które pobudzają wspomnienia, jak i ta Twoja Krzysztofie notka o Jerzym Chartowskim.