To znalezisko i jego historia, to niezły temat na czyjś scenariusz filmowy.
Ja ciągle przeżywam taką historię, ale przebiegającą do zagłady "skarbu".
Zachowując wszelkie stosowne proporcje co do wartości zbioru nie mogę odżałować bezmyślnej utraty dużej kolekcji szklanych negatywów mojej Ciotki, która zawodowo była fotografem w Wilnie, w powojennym Sopocie i w Malborku. Zbierała również poniemieckie klisze ocalałe z wojny.
Ktoś tam (mniejsza z tym kto) robił po latach porządki i po prostu nieświadom ich wartości wywalił te szybki.
Najciekawsze były tam krajobrazy i widoki miejskie, ale dziś nawet każdy użytkowy portret z epoki zasługiwałby na uwagę.

Także tym wszystkim, których nie bawi zbieractwo podobnych rupieci warto jest chociaż raz w roku przypominać, by nie niszczyli wszystkiego tego, czego sami nie doceniają, a co jest skarbem dla innych.

Ten ciekawy człowiek to Ansel Adams / 1902 - 1984 / klasyk fotograficznego krajobrazu.
Jego zdjęcia to nie tylko świetne kompozycje ale także techniczne perełki ze wzglęgu na fotografowanie bardzo dużym obrazkiem.

Do dzisiaj wytrawni fotografowie stosują Jego sposób na idealnie naświetlone zdjęcie.
To jest "system strefowy" niezastąpiony do dzisiaj przez lepszy wynalazek