Piłka nożna to nie ten sport, który mógłby mnie jakoś szczególnie
kręcić. Są jednak takie momenty, gdy przed imprezami piłkarskimi nie sposób się gdzieś schować, bo towarzyszący im hałas dopadnie nas wszędzie niczym obowiązkowe narodowe święto. Tak było i z ostatnio zakończonym udziałem polskiej drużyny w aktualnym Euro.
Nie pomogło ekstremalne zaangażowanie gorliwych fanów, zaklęcia teoretyków i fachowców ani obwoźne ołtarzyki z narodowymi barwami, których na ogół szczędzimy sobie 3 Maja i 11 Listopada.
Nasz zespół okazał się na Euro zwykłymi patałachami i poza nim (z Leo włącznie) nie ma co szukać innych przyczyn tego stanu rzeczy.
Moim osobistym autorytetem w tej dziedzinie sportu jest
Stefan Szczepłek, z którym poznałem się na I roku studiów na UW. Studiowaliśmy politologię, ale on od początku deklarował, że interesuje go tylko piłka nożna i pozostał jej wierny do dziś. Wierzę w uczciwość jego opinii o tym sporcie. Zresztą, kogo to interesuje - może poczytać w dzisiejszej
Rzplitej:
Cytuj:
Stefan Szczepłek: Polska najgorszą drużyną Euro
Polscy piłkarze pojechali na mistrzostwa Europy, by rywalizować z najlepszymi, a przegrali nawet z rezerwową drużyną Chorwacji. Porażkę z Niemcami można zrozumieć, remis z Austrią wytłumaczyć, ale kompromitującej postawy w trzecim meczu już nie.
Polacy mieli jeszcze teoretyczne szanse na awans, a grali tak, jakby im na tym nie zależało.
Bagaże spakowane, zakupy zrobione, wczasy wykupione, w środę wyjeżdżamy. „Nic się nie stało, Polacy, nic się nie stało”. A właśnie, że się stało. Znowu się z nas śmieją i nawet na wczasy do Chorwacji nie warto jechać, bo nas będą palcami pokazywali, jako największych nieudaczników mistrzostw Europy. Nie było w tym turnieju drużyny gorszej niż Polska.
Miernikiem poziomu reprezentacji jest obecność w niej Marcina Wasilewskiego – prostego rębajły, który przewraca się na piłce, ale strach koło niego przebiec, żeby nie dostać nogą, ręką, czym popadnie. To jest ulubiony gracz Leo Beenhakkera. Na takich chciał budować sukces. Artur Boruc to jedyny piłkarz, który może powiedzieć z czystym sumieniem, że wykonał swoją pracę na sto procent. Może jeszcze Roger i Michał Żewłakow. Reszta zagrała bardzo źle, ale chyba dużo lepiej nie potrafi.
Po to wzięliśmy zagranicznego trenera, żeby krok po kroku coś zbudował, nie tylko w reklamie. A on w najważniejszym momencie dokonywał dziwnych wyborów i w konsekwencji spisał się tak samo, jak jego wybrańcy. Zaczęło się jak nigdy, skończyło jak zawsze.
Zaloguj
Zarejestruj
FAQ
Szukaj
