Tylko szkoda że Kwidzyn tak "beztrosko" sczyszczono i nadal się to robi z starej zabudowy. Nie tak dawno Drosik zamieścił na forum archiwalne już fotki przedszkola przy SP Nr4, i z tego co pisał szykują się kolejne wyburzenia m.in. uważanego przez mnie na dość charakterystyczny i ciekawy, budynek na skrzyżowaniu Daszyńskiego (Okrzei) i Wraszawskiej - w sąsiedztwie mostu na ul.Warszawskiej. Jak tak dalej pójdzie to z tego Kwidzyna który Pamiętasz to nie wiele zostanie, oczywiście oprócz zespołu Katedralno-Zamkowego, Spichlerza i paru kamienic które muszę przyznać dość ładnie odremontowano, choć oczywiście zdarzają się wyjątki tak jak kamienica przy ul.Kościuszki naprzeciwko autokomisu gdzie jakiś czas temu elegancko odnowiono część bloku a część pozostawiono bez remontu. Ot taka lokalna ciekawostka.


Pzdr.

Wszystko czeka taki sam los, nawet nas, prędzej czy później. Ja mam taką swoją prywatną misję i fotografuję Kwidzyn od frontu a bardziej od zaplecza, oczywiście gromadzę wszystkie materiały na temat miasta, a to forum jest szczególnie płodne w dokumenty historyczne, oby tylko się niektórym nie znudziło, bo już słyszałem takie głosy

Na szczęście zauważyłem że na forum jest jeszcze kilka osób-fanatyków które dość intensywnie "obstrykowują" (trudny wyraz) miasto i okolice i mam nadzieję że dzięki ich pracy uda się zachować pamięć o mieście dla potomnych. Mnie na Forum zatrzymały przede wszystkim wspomnienia i fotki związane z historią miasta.
I jeszcze jedno, troche „gorzkie” spostrzeżenie odnośnie Kwidzyna dziś i „wczoraj”.
Ja miałem to szczęście że z lat mojego dzieciństwa pamiętam z okien widok przedstawiający zielone drzewa i przedwojenne kamienice. Na ulicy znało się i rozpoznawało większość sąsiadów i bawiąc się pod domem czuło bezpiecznie bo wokół pełno było znajomych i życzliwych ludzi.
Dzisiaj moje dziecko ma z każdego okna ten sam widok, szarego bokowiska, problemem jest spamiętanie (nie mówiąc o bliższej znajomości) najbliższych sąsiadów z klatki schodowej - o innych sąsiadach z bloku nie wspomne bo to jest tak dalece nierealne jak matrix. Natomiast wypuszczenie dziecko pod blok budzi najgorsze niepokoje . Widzę że czar dawnego, tajemniczego miasta nadal działa na Ciebie i wspomnienia.
Ufff ale się napisałem i .... uzewnętrzniłem (kolejny trudny wyraz).
Pzdr.

No bo czym byłby człowiek bez takich przeżyć, jeżeli pzestanie mnie cokolwiek cieszyć, fascynować, dziwić lub martwić, będzie to czas kiedy należy umierać

taaa, albo zacząć inaczej patrzeć bez takich mi tu Panie Darek, bo kopa dam

Ja kocham to miasto i kocham tych co kochają je tak samo jak ja

Ale poczekasz z tym kopem aż Ci tego zaległego browca postawię, bo inaczej mogę zrezygnować

no cóż, zrobię raz wyjątek ale tylko dla Ciebie
kiedy nas odwiedzisz mam nadzieje, że jeszcze te wakacje może jakieś większe spotkanko zorganizujemy

Może się uda coś wykombinować, choć dusza warszawiaka cichym lotem krąży cały czas po Kwidzynie.

Odświeżyłem ten wątek, gdyż ostatnio miałem "namacalnie" doświadczyć fascynację miastem (gdzie się urodziłem) rodzinki z Łodzi. Miałem zaszczyt gościć kuzynkę taty i jej męża z Łodzi. Są to ludzie już w dość "sędziwym" wieku, a ich opinie były dla mnie szczególnie ważne, gdyż była to ich pierwsza wizyta w naszym mieście. Co mnie zdziwiło to ich fascynacja nie dotyczyła wyłącznie zabytków Kwidzyna, ale głównie atmosfery "małomiasteczkowej" , relacji wśród mieszkańców, a co dla mnie szczególnie ważne "współczesnej architektury".

PS
Darku i Aleksandrze
Nie wiem czy już o tym pisałem, ale mój ojciec przybył na kwidzyńskie ziemie z Nowego Miasta nad Pilicą, a więc Wasze strony nie są mi obce, bo w okresie wakacji szkolnych spędzałem tam co roku 2 tygodnie

I tu ciekawostka, Nowe Miasto znam, bo koło 10-ciu lat wstecz, mieliśmy zamiar z żoną kupić siedlisko, po jakiś gospodarzach. Niestety żyjące dzieci właścicieli nie mogły dojść ze sobą do porozumienia. A siedlisko z typowym domkiem drewniano murowanym było położone w południowej części miasteczka na wysokiej skarpie z której roztaczał się przepiękny widok na dolinę Pilicy. Na miniaturowym ryneczku u cukiernika były pyszne lody, poza tym Pilica obfitowała w ryby i to nie byle jakie.

To milo, że wiesz o czym piszę

Ja najbardziej lubiłem przechadzać się po parku w okolicach późnobarokowego pałacu Małachowskich, usytuowanego również na skarpie, z której roztacza się równie przepiękny widok na

A tak z ciekawości zapytam na rynku w okolicach klasztoru Kapucynów pamiętasz czołg, czy pomnik ojca Honorata

Przepraszam, że piszę pod postem, ale nie mogłem się oprzeć





Tubylcy zwykli mówić, iż na terenach byłej jednostki wojskowej i lotniska ma powstać drugie na świecie Hollywood . Jednakże jeśli powyższe wypali, wówczas znacząco wpłynie to na infrastrukturę tego miasta jak również jego rozwój.

Wiem, że Pani administrator mnie zabije ale w świetle wypowiedzi Darka...
chciałem zrobić mu malutką niespodziankę (czy to tę posiadłość miałeś na myśli )

Dzięki ale mnie przecież znasz, ja nawet nie wyglądam na takiego, którego by było stać na służbówkę w tym pałacu.
Tak na poważnie to chcieliśmy kupić tzw. siedlisko

Darek, Witam serdecznie!
Z dużym zaciekawieniem czytam to forum. Jestem naprawdę pełna podziwu dla wiedzy wpisujących. Wydaje mi się, że za "wysokie progi" by udzielac się w tematach, jednak dla Pana Darka mam informację dot. Pana Zbigniewa Wilczyńskiego. Sprawdziłam w ewidencji ludności, iż na ul. Hallera 24 w Kwidzynie mieszka Pan Zbigniew Wilczewski, który w tym samym miejscu prowadzi wspólnie z żoną sklep odziezowy. Być może jest to zupełnie ktoś inny, ale może... Służe pomocą. Chociaż w ten sposób chciałabym być pomocna. Pozdrawiam serdecznie
Iwona