Leon Zbigniew Goszczyński urodził się 13 kwietnia 1917 r. w Jeżowie pod Warszawą.
Szkołę podstawową ukończył w Warszawie. Maturę uzyskał w Rawiczu, kończąc jednocześnie Korpus Kadetów.
Od 1939 roku działał w Ruchu Oporu AK w Warszawie. 12 sierpnia 1940 roku został aresztowany i wywieziony
do obozu koncentracyjnego w Oświęcimiu, gdzie przebywał do sierpnia 1944 roku. Był świadkiem śmierci
Św. Ojca Maksymiliana Kolbe.
Ofiarował swój Krzyż Oświęcimski jako votum katedrze kwidzyńskiej.

Z Oświęcimia został przewieziony do obozu koncentracyjnego w Gross-Rosen. Po wyzwoleniu z obozu w maju 1945
roku wstąpił do partyzantki na terenie ówczesnej Czechosłowacji.
Po wojnie poświęcił się medycynie, w 1951 roku ukończył Akademię Medyczną w Gdańsku. W czasie studiów pracował -
między innymi wykładał historię w Oficerskiej Szkole Marynarki Wojennej na Oksywiu, pracował jako odczytywacz
wodomierzy w Wodociągach Gdańskich.

Po ukończeniu studiów rozpoczął pracę w Klinice Położnictwa i Ginekologii tamtejszej uczelni. Zdobył tam specjalizację
I i II stopnia oraz obronił pracę doktorską pod kierownictwem wybitnych profesorów medycyny. Od 1955 do 1982 roku był
ordynatorem Oddziału Położniczo-Ginekologicznego szpitala w Kwidzynie. Ponadto przez trzy lata pełnił również funkcję
dyrektora szpitala oraz kierownika Pogotowia Ratunkowego.

Z chwilą podjęcia pracy w tutejszym szpitalu wprowadził wiele nowatorskich procedur leczniczych i operacyjnych.
Został prekursorem nowoczesnego położnictwa i ginekologii w warunkach szpitala powiatowego.

Był człowiekiem charyzmatycznym, niezwykle wymagającym wobec siebie i podległego mu personelu, a jednocześnie cieszył się
powszechnym szacunkiem i sympatią. Pod jego kierownictwem ukończyło specjalizację wielu lekarzy, z których większość objęła
następnie kierownicze stanowiska. Jego nazwisko do dziś jest doskonałą rekomendacją dla wiedzy i umiejętności Jego uczniów.

Odszedł w pełni sił 2 lutego 1998 roku, pozostawiając po sobie pamięć szanujących i kochających go ludzi.