W tym roku przypada dziesiąta rocznica śmierci Zbigniewa Herberta. Z tej okazji Sejm Rzeczypospolitej Polskiej
podjął w lipcu ubiegłego roku uchwałę o ustanowieniu roku 2008 Rokiem Herberta.


Został uruchomiony specjalny portal internetowy www.herbert2008.pl. w bardzo interesującej formie graficznej, atrakcyjnie zapoznaje z twórczością tego Księcia poetów.


Na pocz. lat 50-tych Zbigniew Herbert mieszkał w Trójmieście, gdzie żył wówczas bardzo skromnie, klepiąc biedę, jak to bywa u ludzi wolnych i niezależnych. Robił wypady w teren z wieczorami autorskimi i zdarzyło mu się odwiedzić Kwidzyn. Wygłosił prelekcję w świetlicy PGR Górki oraz spotkał się z uczniami Liceum Ogólnokształcącego. Miało to miejsce w m-cu maju w roku ???? No właśnie. Informację tą znalazłem kilka lat temu w książce Joanny Siedleckiej „Pan od poezji” i nie zrobiłem sobie notatki. W ponad 100tys. mieście jej egzemplarz ma tylko jedna z bibliotek (ma teoretycznie, bo ktoś nie oddaje) i nie mogę sprawdzić dokładnej daty.

W I LO, albo i w mieście mogliby z okazji Roku Herberta poświęcić mu uwagę w 50-tą którąś rocznicę jego wizyty w tej szkole (a w Min.Kultury leży nawet przewidziana na to forsa.

Chwała Panu Herbertowi, zaiste to książe poetów!

Byłem akurat w Bibliotece Uniwersytetu Gdańskiego i przy okazji znalazłem w czytelni tę książkę. Miałem farta bo po minucie przelatywania wzrokiem po stronach ukazał mi się napis "Kwidzyń"

Czyli wygląda na to, że było to 10 maja 1950r. o godzinie 16.
Tego samego dnia było też spotkanie w Ryjewie.

Jako dowód, w załączniku fotka z telefonu (mam nadzieję że nie popełniłem żadnego przestępstwa)

Dziękuję Ci gemer. Wciąż pamiętam naszą niedawną rozmowę.
Gdy piszesz o bibliotece uniwersyteckiej, to na zawsze utrwaliła mi sie sytuacja sprzed lat w Bibliotece UW, w której uczestniczyłem: Przed sesją, w kompletnie wypełnionej czytelni, biblioteczną ciszę przerwał nagły i przeraźliwy śmiech jednego ze studentów. Nikomu nie dał się uspokoić i śmiał się histerycznie waląc książką o stół do czasu aż zabrało go pogotowie.
Kiedy wszystko się w Czytelni wyciszyło i wróciło do normy, podszedłem tam bo ciekawiła mnie jego lektura, nad którą denat eksplodował. Pamiętam do dziś, że było to coś z teorii chaosu i budowy materii. Gdy przeglądałem tą książkę, siedzący obok student objaśnił mi: On zawsze był dziwakiem. Wiem bo cztery lata z nim mieszkam, a w życiu ani razu nie poszedł na piwo i takie tego skutki.
gremer, ja tam wierzę, że z Ciebie będą ludzie.