Ale Kwidzyn to nie jest koniec świata...

Można odciąć pępowinkę i ruszyć na podbój Polski, Europy albo całego globu.

No właśnie, kilku moich znajomych z Jabila, którzy nie chcieli się godzić na pracę przez agencje wyjechało na Wyspy i każdy z nich pracuje i ma się naprawde dobrze.
Zawsze można spróbować.

Wręcz trzeba będzie.

Wszędzie dobrze , gdzie nas nie ma .

Mirrr, i to jest złota myśl.
Wszędzie zarobki są marne i jakoś trzeba sobie radzić.
A Jabil to naprawde nie jest żaden sposób na życie- jedynie metoda na jakieś przetrwanie,
bo z czegoś trzeba żyć.
Ostatnio zauważyłam pewną skłonność u znajomych, ktorzy pracują w Jabilu.
Jest im źle (i słusznie), ale kiedy zapyta sie ich o próbę znalezienia innej pracy,to
wszyscy jak jeden mąż odpowiadają, że pracy nie ma, albo że póki co umowa jest,
więc jak nie muszą się martwić, to jakoś szkoda zawracać sobie głowę poszukiwaniem pracy.
Nie chcę uogólniać, ani nikogo obrażać. Pewnie mnie zaraz zjecie. Ale niektórzy powinni zastanowić
się nad tym stanem rzeczy.

Świata nie naprawisz .Lepsza byle jaka stabilizacja , niż kokosy w Ameryce .
Ryzyko może podjąć tylko ten , kto nie ma nic do stracenia .

Ale co jest do stracenia? Praca na którą się narzeka???

Pewien poczytny pisarz napisał w jednej ze swoich książek: