Ośmiu górników nie żyje. Ratownicy wydobyli ciała siedmiu z nich

Tomasz Głogowski, Katowice; PAP, IAR, pi
2006-11-21, ostatnia aktualizacja 2006-11-22 08:05

Dotychczas ratownicy wydobyli na powierzchnię ciała siedmiu z ośmiu górników. Do ósmego nie udało się jeszcze dotrzeć. Los pozostałych 15 wciąż jest nieznany

- Wybuch metanu - powiedział prezes na nocnej konferencji prasowej Grzegorz Pawłaszek, prezes Kompanii Węglowej - był "ukierunkowany" i jeśli część pracowników znalazła się za strefą eksplozji, to istnieją szanse, że mogli przeżyć wypadek.

Prezes dodał, że wydobyte ciała górników nie były przysypane skałami, jednak identyfikacja tych, którzy zginęli, jest trudna. Na skutek wybuchu górnicy nie mieli przy sobie identyfikatorów ani lamp.

Wiceprezes Kompanii Węglowej Marek Majcher powiedział, że akcja była trudna. Do tej pory atmosfera w rejonie wypadku umożliwiała ratownikom górniczym pracę; teraz trwają analizy powietrza przy ścianie. Chodzi o sprawdzenie, czy nie ma zagrożenia wybuchem. Jeżeli będzie takie niebezpieczeństwo, trzeba będzie przewietrzyć wyrobisko. - Musimy mieć pewność, że ratownicy są bezpieczni (...) Nie możemy doprowadzić do wtórnego wybuchu - podkreślił Majcher.

Jak mówili prezesi KW, ściana była ciągle monitorowana. Na podstawie wskazań czujników nie można było przewidzieć tragedii. - Wydruki większości czujników kończą się na 16.30, wtedy kiedy nastąpił wybuch, natomiast nie wskazują jakichś większych anomalii, które by sugerowały gwałtowny wypływ metanu - powiedział Majcher.

Pawłaszek przypomniał, że ściana wydobywcza, przy której doszło do tragedii, nie była eksploatowana od marca tego roku. Zdecydowano się na wydobycie jej wartego 70 mln zł wyposażenia, ale z uwagi na zagrożenie zaprzestano dalszej eksploatacji. - Było to wyposażenie nowe, dlatego zdecydowaliśmy się na jego odzyskanie - powiedział Pawłaszek. Zapewnił, że cała procedura wydobywania tego sprzętu "oparta była o specjalne obostrzenia".

Jak powiedział rzecznik śląskiej policji Andrzej Gąska, sześciu policyjnych psychologów rozmawia z kilkudziesięcioma członkami rodzin górników, którzy czekają na wieści o bliskich.

Przyczyny tragedii bada komisja powołana przez prezesa Wyższego Urzędu Górniczego.

"Człowiek tam na dole jest jak zapałeczka"

Przedstawiciele kopalni nie chcą mówić o szansach zaginionych górników na przeżycie. Podkreślają, że ratownicy pracują w niezwykle trudnych warunkach. Jak jednak mówią wszyscy górnicy, zawsze dopóki trwa akcja, jest nadzieja.

Według nieoficjalnych informacji PAP, ratownikom udało się dotrzeć i wyprowadzić z rejonu sąsiadującego z miejscem wypadku górników, którzy zostali poparzeni, mimo że znajdowali się ok. 500 m od centrum wybuchu. Jeśli te informacje się potwierdzą, będą oznaczać, że szanse pozostałych w tym miejscu są bardzo małe.

Specjaliści mówią, że górnicy mają szansę na przeżycie, jeśli zostali odcięci, a nie zasypani. Mają bowiem ze sobą aparaty ucieczkowe z tlenem. Wojciech Bradecki, były prezes Wyższego Urzędu Górniczego: - Gdy wybucha metan, człowiek tam na dole jest jak zapałeczka. Najpierw jest podmuch, a potem potężna fala uderzeniowa. W chodniku gwałtownie obniża się poziom tlenu i nie ma czym oddychać.

Były wiceminister górnictwa i były ratownik górniczy Jerzy Markowski powiedział TVP3, że warunki prowadzenia akcji ratowniczej są wyjątkowo trudne. Ma to związek z bardzo wysoką temperaturą, jaka towarzyszy takiemu wybuchowi. - W tym momencie - jak mówi Markowski - nie ma możliwości poruszania się bez aparatu tlenowego. Ponadto - jak zaznacza - nie wiadomo, jaki jest stopień dewastacji wyrobiska. W związku z takimi warunkami - wszelkie rygory, jakie można sobie wyobrazić podczas tego typu akcji, muszą być ściśle zachowane - podkreślił Markowski. Jak zaznaczył - trzeba też uważać na samych ratowników, którzy niosą pomoc górnikom.

Ilu jeszcze ma zginąć aż ci na górze zmądrzeją

Wstrzymajmy się więc z takimi komentarzami

W ''Halembie'' oszukiwano czujniki metanu?

PAP2006-11-22, ostatnia aktualizacja 2006-11-22 08:18

Pod kopalnią ciągle pojawiają się nieliczni górnicy. W rozmowach z dziennikarzami niektórzy z nich mówili, że w polskich kopalniach powszechna jest praktyka oszukiwania czujników metanowych - polega to na puszczaniu w ich kierunku strumienia sprężonego powietrza, aby rozrzedzić stężenie niebezpiecznego gazu. Przypuszczają, że tak mogło być i tym razem.

- Ja tego absolutnie nie potwierdzę. Z informacji, które ja posiadam wynika, że przed wybuchem urządzenia wskazywały sytuację dopuszczalną - powiedział Zbigniew Madej, rzecznik Kompanii Węglowej, do której należy kopalnia.

- Absolutnie o takim czymś nie słyszałem i z całą stanowczością mogę powiedzieć, że nie wyobrażam sobie jakiegokolwiek kierownika ruchu, jakiegokolwiek pracownika dozoru, by mógł dopuścić do takiej sytuacji, wiedząc czym to może grozić. Nie dopuszczam takiej praktyki - podkreślił rzecznik.

"Wszędzie tak jest (...) Zawsze oszukiwali i oszukują" - twierdzi Walenty Szkoda, który przepracował 26 lat w rudzkich kopalniach, teraz jest na emeryturze. Jak mówi, wynika to z oszczędności - kiedy stężenie metanu przekracza normę, praca musi zostać zatrzymana. Mówi, że był świadkiem takich oszustw. Górnicy milczą, żeby nie stracić pracy - mówi Szkoda. Jego zdaniem za wtorkową tragedię winę ponoszą pracownicy działu wentylacji.

- Ci ludzie byli wysłani na śmierć, choć może nie do końca świadomie - uważa.

tym razem śledztwo będzie uczciwe

Nie macie wrażenia, że cała ta historia jest bardzo rozdmuchana?

Nie macie wrażenia, że cała ta historia jest bardzo rozdmuchana?

Ot, taki folklor.