|
Przyszłe losy „Tęczy” bynajmni'ej nie zależą teraz od kwestii podporządkowania się jej właściciela nakazowi konserwatora, by dokonał on tam jakichś prac zabezpieczających.
Nie wykonywał ich przez lat chyba już 20 , bo ten budynek na tym placu, od początku do niczego nie był mu potrzebny, a władze Kwidzyna, w sposób prawnie nieuzasadniony traktowały ten obiekt jak niepodległe „San Marino” niezależne od ich jurysdykcji. I to trwa tak nadal. Potwierdzeniem tego jest złożenie wniosku (popieranego przez władze miasta) do wojewódzkiego konserwatora zabytków o wykreślenie z ewidencji zabytków budowli byłego kina za neoklasycystyczną fasadą stojącą frontem do ul. Piłsudskiego.
Gospodarze miasta z podobnym utęsknieniem jak i właściciel oczekują takiej właśnie decyzji, która będzie legalną podstawą do rozbiórki „Tęczy”, za której XIX-wieczną fasadą będzie mogło już wówczas powstać cokolwiek.
Odnoszę wrażenie, że nasza troska o ten zabytek dotyczy nie tylko problemu zachowania tego obiektu, lecz i naszych wyobrażeń, sentymentów i potrzeb kulturalnych jakie z nim wiążemy.
Przy braku zainteresowania w tej kwestii władz Kwidzyna, ani bez jakiejś zorganizowanej w tej sprawie woli mieszkańców, to cała „obrona” byłego kina pozostanie zakładką w katalogu wielu innych kwidzyńskich mrzonek.
Zapewne te wszystkie obecnie rozsypujące się: ryzality, pilastry i kapitele, oraz gzymsy i akteriony zostaną kiedyś „odpicowane”, a za pięknie odnowioną neoklasycystyczną elewacją frontowej ściany Kasyna Cywilnego (to był taki obywatelski dom kultury) powstanie jakiś market, może bank albo „salon” czegokolwiek.
W przyszłości , wzorcowe odnowienie zabytkowej elewacji tej frontowej ściany upoważni Burmistrza do skutecznego wystąpienia o nagrodę Ministra Kultury za wspólny sukces na niwie ochrony zabytków dla właściciela „Tęczy”. Do wysnuwania takich wizji upoważniają zgodne współdziałania (oraz zaniechania) obu wymienionych powyżej podmiotów.
A wielu mieszkańców nadal będzie odczuwało brak czegoś, co związane jest z tym miejscem.
Nowoczesne zarządzanie przestrzenią miejską polega także na ochronie jego krajobrazu kulturowego. W tradycyjnej zbiorowej pamięci są takie punkty ze swą substancją prawdziwie zabytkową, w których zmiana ich funkcji jest odbierana przez mieszkańców jako pewien dysonans i zgrzyt. Wiele wskazuje, że nie koniecznie odczuwają to decydenci, zwłaszcza niezdolni do pewnego uniesienia się ponad banał codzienności.
Nie można mieć pretensji do „prywaciarza”, że nie ma zamiaru tworzyć w tym miejscu jakiejś instytucji kulturalnej, ale Panów włodarzy miasta gotów jestem obwiniać za brak wyobraźni i inwencji w tej sprawie.
Zaniedbania właściciela Tęczy, to nie tylko kłopot lecz i okazja dla miasta, by odkupić ostatni niezagospodarowany zabytek w mieście za pierwotną cenę zakupu, plus poniesione dotąd koszta utrzymania i renowacji. (W tej sprawie są już wielce inspirujące przyklłady z innych miast.)
W dalszej wspaniałej swej przyszłości Kwidzyn ma szanse mieć wiele imponujących nowoczesnych obiektów sportowych, widowiskowych i innych, ale w środku miasta, pod czymś, co powstanie na placu po dawnej „Tęczy” będzie głęboko spoczywała pewna szansa dziś niestety niedoceniana.
|
Zaloguj
Zarejestruj
FAQ
Szukaj
zgroza , porażka ,brak poszanowania kultury narodowej ,tudzież mienia . konserwator nie powinien pozwolić na żadne zmiany projektowe ,nie mówiąc o rozbiorce . Gdy mieszkańcy ( wspólnoty mieszkaniowej ) wykonują elewacje płacą niemałe pieniądze za pozostawienie bądź renowacje dawnych ozdób ( patrz dom na Daszyńskiego 8 ) ,a tu co ? Rujnujmy więc wszystko , bo już dobrze idzie - spichlerze , przedszkole obok szkoły nr4 itd itp , a później zgonimy na ...hm , Armie Radziecką ? albo inną opcje polityczną ( a właściwie to jest jakaś inna ?) . pozdrawiam ...
