Witam, ostatnio z koleżanką wybraliśmy się w plener zrobić kilka zdjęć do naszego projektu spędziliśmy tam ponad 2 godziny zdjęcia zrobione. Zacząłem montować zajęło to prawie 10 godzin i tak powstał krótki film Kwidzyn Life jest to nasz pierwszy taki projekt i nie ostatni. Moim zdaniem ograniczał nasz sprzęt i jeszcze podejście amatorskie ale tak czy inaczej czekam na wasze opinie z wyrozumiałością..


http://www.youtube.com/watch?v=bi2DlSPy ... r_embedded

Wątpię aby mieszkańcy Kwidzyna byli tacy zabiegani.
Chyba że robiliście swój projekt w trakcie przedświątecznej wielkanocnej gorączki .

Heh.. To są zdjęcia w jednej klatce mieści 25 zdjęć (25FPS) czyli licząc 40 sekund razy 25 = 1000 zdjęć i to jest złączone w całość nie wiem czy rozumiesz..

Ja akurat rozumiem co to jest film poklatkowy, ale ten jest mocno średni.
IMO interwał jest za duży i to psuje cały efekt. Szkoda.

Jestem zainteresowany zwłaszcza twoją wspaniałą wyrozumiałością (? )

Po pierwsze: dobrze, że powstał już ten pierwszy film.
Po drugie: ważna jest ta deklaracja, że nie jest to film ostatni i to budzi nadzieje na postępy artystyczne w kolejnych twoich dokonaniach.

Tak jak przystępujemy do „pstryknięcia” jednej pojedynczej fotki, tak i przy jakimkolwiek zamiarze filmowym ważne jest, by chociaż w jakimś skrócie zastanowić się, co chcemy przekazać i utrwalić, danym narzędziem i wybraną techniką. (Jakiś powód musi być.)
Filmik odbieram jako samą prezentację obrazującą ten sposób filmowania zwany poklatkowym. Nie udało mi się dostrzec w nim jakiejkolwiek przesłania wynikającego z kreacyjności autora. Myślę o jakichś nietypowych obrazach, zestawieniach, skojarzeniach, dokumentacji zdarzenia, historyjki lub choćby skeczu lub żartu, który poskromiłby pewną nudę, która pozostaje po obejrzeniu. Dla ocalenia tego filmiku w pamięci widza zmieniłbym chociaż jego tytuł na np: „W Kwidzynie cukier też drożeje”. Tym sposobem można by odwrócić uwagę widzów od braku jakiegoś spoiwa tego filmu, ku czemuś, co też nie występuje w tym filmie.
Samo przemieszczanie się z kamerą (nawet włączoną) nie czyni jeszcze z jej posiadacza kamerzysty. Kiedyś też mi się wydawało, że posiadanie znacznie lepszych i droższych farb i pędzli pozwoli mi na malowanie lepszych knotów niż robili koledzy. Ale kwidzyński Nikifor śliniący swoje kredki i tak robił na plenerach Mietka Potrecia obrazki o niebo ciekawsze od moich wykonanych „windsorami”, „talensami” i podobnymi bajerami, bo on coś tam więcej przekazywał, choć nie był tego świadomy. Sprawę, którą chcę tu przekazać dobrze ilustruje inny przykład, jak to przed laty – robiąc standardowy fotoreportażyk rodzinny typu „imieniny Cioci Kloci” naklepałem fotek, które potem i tak nie miały co się równać z „kolekcją artystycznych fotogramów” wykonanych aparatem niepostrzeżenie ściągniętym pod stół przez kilkuletniego wnuczka.

Technika po klatkowa jest bardzo wdzięczna, ale przez swą prostotę jest też bardzo wymagająca, jeśli chcemy tym coś opowiedzieć.
Zetknąłem się z nią na początku lat 70-tych. W czasie licznych prezentacji artystycznych w ówczesnym Klubie Studentów Wybrzeża „ŻAK” poznałem tam twórczość uczestników „Warsztatu Formy Filmowej” łódzkiej Filmówki. Poznałem też ich osobiście i zapraszałem do gdańskiej uczelni artystycznej, gdzie byłem początkującym wykładowcą. Ich filmiki i oni sami, to dzisiaj już klasyka gatunku.
Jeśli wytrwasz w swojej zapowiedzi, że ten filmik nie jest twoim ostatnim, to dobrze byłoby, gdybyś zapoznał się z tamtymi nieźle inspirującymi ramotami.

Dla podtrzymania swej wytrwałości rzuć okiem na film poklatkowy tworzony przez 3 lata (pierwsze zdjęcie: styczeń 2007; ostatnie zdjęcie: wrzesień 2010. Ilość zdjęć: 45 tys.)

P.S. Gdyby mnie ktoś zapytał: ile filmów zrobiłem w tej technice, w której Łeja debiutuje? - to mu odpowiadam, że ani jednego i nawet nie próbowałem.
A gdyby mi zadano jeszcze drugie pytanie: dlaczego więc wypowiadam się na ten temat ? - to przypomnę, że np. ornitolog nie musi przecież latać, a ichtiolog pływać.

Budslavsky, Dzięki za tak dużą wypowiedź. Jeśli chodzi o ten sprzęt to wychodzę zawsze z takiej wypowiedzi: amator martwi się o sprzęt profesjonalista martwi się o kasę a mistrz martwi się o światło, jednak ja jeszcze jestem amatorem bawiłem już się z światłem jakąś abstrakcją ale jeszcze raczkuje w fotografii a tym bardziej w tworzeniu filmu, jednak chciałem spróbować czegoś takiego koleżanka pomogła w zdjęciach i jakoś to poszło.. Na kompie dopiero zobaczyłem jak ten statyw nam skakał i że źle aparat ustawiony, ale następnym razem do na pewno zmienię swoje nastawienie do tego. Pozdrawiam

Edit: Ten film co typu robił przez 3 lata widziałem, jest mega!

Mi się podoba. Lubię oglądać Kwidzyn, nawet jak interwał jest za duży.

Lubie to czekam na kolejne produkcję

Fajne, dawaj więcej

Bardzo pomysłowe i ciekawe - może by tak jakaś myśl przewodnia ?

Jak dla mnie to beznadzieja.
Bardzo lubię filmiki o Kwidzynie ale na tym co widzialem nawet nie ma mozliwości aby kogokolwiek rozpoznać, predkości kosmiczne, ludzie biegają w nienaturalny sposob.
Ocena : ndst

Wg mnie to był największy plus tego filmu. Gdy chcę kogoś rozpoznać to oglądam swoje zdjęcia ze znajomymi twarzami, gdy chcę zobaczyć jak teraz wygląda Kwidzyn to oglądam właśnie takie filmiki. Zdecydowanie wolę prędkości w których nie da się "kogokolwiek rozpoznać" niż fotografie z nieznanymi ludźmi z ulicy. Czasem te zdjęcia ogląda także ktoś kto te osoby zna a znając nasze forum, galerię czy choćby sam internet nie muszę chyba wspominać o niektórych komentarzach, nie zawsze miłych dla przypadkowego bohatera.

Weź aparat, zrób 1000 fotek, sklej je w filmik i pogadamy. Najprościej napisać ndst. Zrób lepszy i pokaż jak to się robi.

P.S. Łeja filmik jest świetny i aż żal, że taki krótki. Rozumiem, że taki 40 sekundowy filmik to kupa roboty ale mam nadzieję, że szybko ukaże się następna część.

Siemka, myślę żeby dodać więcej miejsc i kilka innych fajnych rzeczy ale to tajemnica, z Agnieszką już myślimy kiedy idziemy w plener ;D xD

Do beges, o to w tym filmiku chodzi żeby nie było widać twarzy głównie chodzi o to żeby przedstawić jeden dzień z życia naszego miasta.

Do drosik, Dzięki, następna nie bawem.

Do Mirrr, Myśle ciągle nad nią.

Nie miałem weny żeby dobrać muzyki padło właśnie na: The Killers - Read my mind, jeszcze próbuje to zrobić w jakości HD ale ciągle walczę jestem amatorem.

Pozdrawiam

-- 26 kwi 2011, 2011 10:40 --

reflexes, Dzięki, jest raczej monotonna robota, ale mi się to podoba i to lubię. Obiecuje że to na pewno nie będzie ostatni taki filmik .

Kiedyś dawno ,dawno temu , puszczanie slajdów w takt muzyki ,
miało swoich zwolenników .Taka diaporama była bardzo ślamazarna .