teraz to już na nic...

tak jak i szkoda mi Wojciecha Fortuny i paru innych

Ja powiem tak - "zabieranych mi pieniędzy", jak pisze Corzano, to mi żal na takich facetów lub facetki, którzy są w sile wieku, nic nie robią, wałęsają się po kątach i piją tanie wina, a jak trafią do szpitala, to im się wszystko i natychmiast należy (z tomografią komputerową i najbardziej wymyślnymi badaniami włacznie)

Ale dlaczego tak ma być, że ktoś, kto powoduje, że słyszy się Mazurek Dąbrowskiego gdzieś tam na antypodach (zawsze mnie to wzrusza) nie może dostać jakiegoś wsparcia od państwa, które w końcu reprezentowali, to tego nie rozumiem...

Tak jak nie rozumiałem sytuacji, w której Lech Wałęsa (żeby nie było wątpliwości - nie mój idol, ale w końcu Prezydent RP), po odbytej kadencji poszedł pracować do stoczni...

Jak lubisz tę melodię, to dawaj im za możliwość jej posłuchania, ale samodzielnie i z własnej kieszeni. Nie zmuszaj do tego innych, którzy nie podzielają Twoich gustów.

Natomiast uważam (to też mój pogląd), że słuchanie hymnu nie powinno zależeć od "gustów" i nazywanie go "melodią" jest przegięciem.

Rozumiem, że sport Ciebie nie interesuje w kontekście "rozsławiania Polski"

żeby było jasne - to nie znazczy, że uważam, że nie jesteś patriotą

Ponieważ zaś wydajemy "nasze" pieniądze na różne bzdury, to z tych bzdur stypendia dla sportowców, którzy w sposób znaczący (mistrzowie świata na przykład) zasłużyli się dla kraju są najmniejszym problemem.

Mam nadzieję, że nie jestem.

Ja optuję jednak, aby pieniędzy na, jak to określiłeś, bzdury nie wydawać.

No to tego już nie rozumiem

To ja wolę (jakbym miał wybierać), żeby z mojej kieszeni dać Agacie Wróbel

Polska o nich zapomniała
21.02.2007


Oni nie zasługują na taki los! Skoczek narciarski Stanisław Bobak i biegacz Józef Łuszczek 30 lat temu rozsławiali Polskę w świecie. Dominowali na skoczniach i trasach narciarskich. Dziś prawie nikt już o nich nie pamięta, nawet Polski Związek Narciarski. Dawni mistrzowie żyją na skraju nędzy, bez godziwej renty i opieki.

Józef Łuszczek to pierwszy i jedyny Polak, który został mistrzem świata w biegach narciarskich. Trzydzieści lat temu był chlubą naszego narodu. Dla sportu poświecił całą swoją młodość i zdrowie. Dziś prawie nikt o nim nie pamięta.

- Po zakończeniu kariery bywało rożnie. Jak to się mówi: murzyn swoje zrobił i murzyn może odejść. Wiadomo, że jak się jest na fali to wszyscy pomagają, a później człowieka zostawia się na pastwę losu - mówi Józef Łuszczek.

Sport dla pana Józefa był pasją. Na nartach biegał kilkadziesiąt kilometrów dziennie. Nie liczyły się pieniądze, liczyła się zdrowa rywalizacja sportowa. Sukcesy osiągał bez lekarzy, psychologów. Nikt już ich więcej nie powtórzył. Dziś żyje za 400 złotych miesięcznie...

Józef Łuszczek nie jest jedynym sportowcem o którym zapomniano. Kolejny to Stanisław Bobak - pierwszy polski mistrz świata w skokach narciarskich. Był wyjątkowo utalentowany. Niestety dziś nawet młodzi skoczkowie nic o mistrzu nie wiedzą.

- Staszek przeskakiwał skocznie. Wszystkie przeciążenia, które on ponosił przy lądowaniu odbiły się na jego zdrowiu. On górował nad innymi podobnie jak dziś Małysz - mówi Mieczysław Król - Łęgowski, przyjaciel Stanisława Bobaka.

Stanisław Bobak niestety z powodów zdrowotnych wieku 26 lat musiał przerwać karierę. Miał uszkodzony kręgosłup. W tamtych czasach nie było zawodowego sportu. Skoczek nie mógł więc zapewnić sobie przyszłości. To co musiało wystarczyć, to renta inwalidzka - dziś niecałe 500 złotych miesięcznie.

Niestety renta nie wystarcza, gdy pojawia się poważna choroba. To właśnie ona doprowadziła Stanisława Bobaka do życia na skraju nędzy. Cudem go odratowano po operacji. Musi być żywiony pozajelitowo. Na leczenie prosił o pieniądze w Polskim Związku Narciarskim.

- Powinien być kontakt z działaczami i byłymi sportowcami ale jak zawodnik zakończył karierę to się zapomina o tym, że ktoś taki był - mówi Stanisław Bobak.

Józefowi Łuszczkowi i Stanisławowi Bobakowi pomimo sukcesów, nie udało się nigdy zdobyć medalu olimpijskiego. Nie zapewnili sobie tym samym dożywotniej renty. Dziś dla działaczy sportowych widać to co osiągnęli to zbyt mało by zapewnić im stałą pomoc finansową. Pozostaje im tylko dobra wola ludzi, dla których zdobywali medale. *

* skrót materiału

Reporter: Żanetta Kołodziejczyk e-mail (Telewizja Polsat)

Agata Wróbel przeniosla sie juz do Londynu i pracuje w polskim radiu