Więc po raz kolejny pytanie - dla kogo te szkoły mają być budowane? Dla kogo mają być utrzymywane te, które już istnieją?

Dla tych co "w drodze"

beges, czytaj ze zrozumieniem... na szali porównawczej postawiłam nauczycieli i dzieci z różnorodną niepełnosprawnością...

-- 13 maja 2013, o 07:29 --

kapec, może po to by w końcu klasy były 16-osobowe i efektywność pracy, edukacji wzrosła? Zupełnie nie myśli się po pozytywnym wykorzystaniu zjawiska niżu. Nie możemy przykładać miary ekonomicznej, patrzeć przez pryzmat zysków i strat jeśli chodzi o dzieci- przecież to one są naszą przyszłością i powinno zależeć nam wszystkim żeby były jeszcze lepiej wykształcone, jeszcze bardziej rozwinięte.

Czytam ze zrozumieniem, być może sama masz z tym problem. Zanim coś napiszesz zastanów się kilka razy , czy kogoś nie obrażasz...

beges, wątek nie jest na mój temat, także wszelkie tego typu uwagi proszę na pw. Będę wdzięczna za krytykę, o ile będzie ona podparta solidną argumentacją. Chamstwa czy prymitywizmu w moich wypowiedziach, w tym wątku nie widzę. Więc... dla mnie to jedynie epitety rzucone na wiatr. beges, bądź pozdrowiony i otwórz trochę serce na problem, a nie tylko oczy, by przeczytać wątek i rzucić... coś poza tematem.

-- 13 maja 2013, o 08:04 --

P.S. Miło, że jednak edytowałeś post. Widać, że stosujesz się do rad, których udzielasz innym.

postaraj się sama stosować do swoich rad.

Rozumiem, ze to ma być cudowny lek, dzięki któremu same Ajnsztajny będziemy w kraju wychowywać? Wolne żarty.
Niestety prawa ekonomii są nieubłagane. Poczytaj, ile kosztuje utrzymanie jednej szkoły i jakie środki są potrzebne, żeby zapewnić standard klas 16 osobowych (czemu akurat 16? a nie 17 albo 15?? Jakaś magiczna liczba?).
Ja swoją edukację zakończyłem 20 lat temu. Uczyłem się w klasach 30osobowych i jakoś nie sądziłem, że gdyby klasa miała połowę uczniów bylibyśmy mądrzejsi. Jak ktoś chce się uczyć i zdobywać wiedzę i umiejętności to będzie to robił, jak ktoś będzie miał w pompie naukę to klasa 16osobowa niewiele mu pomoże. Ot, cała moja filozofia. Podobny zresztą stosunek mam do wszelkich szkół prywatnych czy społecznych.

Jak ktoś jest hiper zdolny to i szkół kończyć nie musi, ale takich zdolnych dzieci to może mamy 2% w społeczeństwie. Reszta potrzebuje więcej czasu i uwagi ze strony nauczyciela. Obecnie mamy do czynienia ze społeczeństwem wiedzy i dobrobyt takiego społeczeństwa buduje się poprzez zwiększenie ilości ludzi lepiej wykształconych, bardziej innowacyjnych, którzy będą nam tworzyć PKB, a nie wystawać w pośredniakowej kolejce.

Prawda jest taka, że dzieciaki uczęszczające do małych liczebnie klas mają większe szanse na osiągnięcie życiowego sukcesu, niż gdyby uczęszczały do klas bardziej liczebnych. Dlatego społeczne szkoły uważają się za elitarne, bo ich klasy mają garstkę uczniów, z którymi można spokojnie popracować.

Jak opisujemy swoje doświadczenia, to ja też napiszę coś o sobie. Też uczęszczałam do 25-osobowych klas i pamiętam, jak pół lekcji nauczycielka nie mogła nad nami zapanować, przez co mieliśmy zaległości z materiałem. Ja miałam motywację ze strony rodziców, ale ile jest dzieci, które motywacji do nauki nie znajdują ani w domu, ani w szkole. I co? Olać je? Wierzyć, że 9 letnie dziecko weźmie odpowiedzialność za swoje dorosłe życie? Tak jak napisała Lilith, edukacja to inwestycja w przyszłość tego narodu.

Dopisując się do postu Didi, ... w klasie, gdzie liczba uczniów oscyluje pomiędzy 25 a 30, podczas godziny lekcyjnej na samo sprawdzenie obecności, prac domowych, dodatkowych pytań itp. schodzi tyle czasu, że dla ucznia i jego nauki zostaje.... o zgrozo, 19 minut i 20 sekund. (lekcja trwa 45) Więc.. to naprawdę niewiele. kapec, umówmy się, że będzie 13, ok? To taka szczęśliwa liczba, niech tak będzie, skoro 16 jest irytująca.

Podpisuję się obiema rękoma pod postem Didi,

Didi, Lilith, jak rozumiem pod płaceniem dwukrotnie wyższych podatków też podpisujecie się obiema rękoma?

To świadczy o tym, że nastąpiła deprecjacja wartości edukacji, szacunku do nauczycieli itp... młode pokolenie widząc, że starsi koledzy po studiach nie mają pracy nie chcą się uczyć bo słusznie zauważają, że nie trzeba się doktorozywać, żeby mieć pracę. Rodzice zaś często w domach podważają autorytet nauczyciela (bo co on Ci będzie gadał synku/córko). To tylko w Polsce kilka, a może kilkanaście lat wstecz utarło się stwierdzenie, że studia są potrzebne. Tylko nikt nie wie do dziś komu i po co. Mam 30 lat. Przebrnąłem przez wszystkie szczeble edukacji. Przez pryzmat swoich przygód z polską edukacją stwierdzam, że polska szkoła zapewniła mi podstawy, ale nie poszerzyła mojej wiedzy na żadnym szczeblu. Nie zrobiła tego bo nieszablonowe myślenie, indywidualizm są tępione w celu równania do poziomu. Bo przecież, dojście do rozwiązania zadanie musi iść wg. instrukcji A->B->C->D to nic, jeśli ktoś wie i potrafi wyjaśnić jak dojść z A do D w jednym kroku. To znaczy (wg. polskiego systemu szkolnictwa), że nie rozumie problemu. To nic, że poezję można interpretować w dowolny sposób, o ile jest zgodny z kluczem odpowiedzi.
Chodziłem do szkoły na wsi, potem do jednego z Kwidzyńskich ogólniaków, zaliczyłem jakieś epizody na kilku polskich uczelniach. I na tych ostatnich (poza dwoma) srodze się zawiodłem. Najbardziej zaś na politechnice gdańskiej, gdzie zamiast poszerzenia mojej wiedzy inżynieryjnej usilnie wciskano mi do głowy, że zarządzanie i managerowanie to jest to! (na wydziale ETI, kierunek SKK/ZTI) Niestety edukacja u nas leży, leży i kwiczy, i nic nie widać aby było lepiej.

Dzięki polskiemu systemowi szkolnictwa i naszej mentalności, ludzi w kolejce do pośredniaka będzie przybywać, a Ci bardziej innowacyjni najprawdopodobniej wyemigrują.


Ja się pod tym podpisuję. Tylko te podatki muszą być wydawane w zadowalający mnie sposób. (do takich nie należy np. remont budynku/pomieszczeń tuż przed oddaniem owych w prywatne ręce) Wierzę w to, że wielu ludzi nie miałoby nic przeciwko wyższym podatkom gdyby państwowa kasa była wydawana rozsądnie.

To ciekawe, bo jak ja chodziłem do szkoły to zajmowało to max 10 minut. Nauczyciele to praktycznie wzrokowo obecność sprawdzali, a w podstawówce to dyżurny miał obowiązek podać kogo nie ma. Prace domowe sprawdza się wyrywkowo, a i do odpowiedzi wzywa 2-3 osoby. Tylko, że wtedy było inaczej, bo do nauczyciela miało się respekt i jak padło słowo "cisza" to była cisza. Nikt nie musiał przez 10 minut uspokajać bandy rozwrzeszczanych małolatów, którym wszystko można. To nie jest kwestia liczebności, a raczej kwestia obecnego no stresowego wychowania. W szkole rządzą dzieciaki, a nie nauczyciele.
Co do szkół społecznych to to, że liczebność klas jest mała ale tylko pośrednio wypływa na ich wyniki. Osobiście są mi znane przypadki rodziców, którzy byli wzywani do szkoły, a sprawa była przedstawiana im w sposób krótki i treściwy - albo się dzieciak weźmie do roboty albo wypad z baru, bo obniża statystyki i wartość placówki w oczach potencjalnych nowych uczniów. Nikt się nie interesował czy ma jakieś problemy czy potrzebuje większej pomocy (a w końcu są na to warunki, bo klasy małe), liczy się wynik i słupki.

Trochę zjechaliśmy z głównego tematu i wracając do niego muszę napisać, że ogólnie zgadzam się z kapec, ale tylko w odniesieniu do szkół normalnych. Szkolnictwo specjalne rządzi się trochę innymi prawami, placówek jest dużo mniej i naukowo jest potwierdzone, że przenoszenie dzieciaków z dysfunkcjami jest dla nich niekorzystne. Bywam w towarzystwie ludzi pracujących w takich ośrodkach i słucham ile czasu im zajmuje dotarcie do takiego dziecka, wyrobienie pewnych schematów, nawyków, nauczenie podstawowych czynności czy często wypracowanie jakiegoś systemu komunikacji itp. Zmiana otoczenia i nauczycieli powoduje, że tą pracę należy wykonać od nowa. Dlatego też to co zrobiono ze szkolnictwem specjalnym w powiecie kwidzyńskim jest skrajną głupotą. W takich przypadkach kasa powinna być sprawą drugorzędną.

Jak rozumiem nie uważasz, że w Polsce marnotrawi się publiczne pieniądze. Lub uwarzasz, że się marnotrawi i nic z tym nie można zrobić.

Wtedy faktycznie każdy nowy wydatek związany jest z wyciąganiem pieniędzy od nas. To taki nasz nowy aksjomat demokracji, psia mać.

Uważam, że zbieranie pieniędzy przez państwo w formie podatków i ich redystrybucja jest najmniej efektywnym sposobem.
Uważam że nie ma efektywnej metody na kontrolę ich wydawania.
Uważam każde pieniądze które przechodzą przez państwo są i będą marnotrawione. I tu się chyba zgadzamy przynajmiej jeżeli chodzi o ocenę stanu faktycznego? To jest filozofia Janosika: zabierzmy więcej "bogatym" i rozdajmy "biednym". Zostało jeszcze tylko znaleźć efektywny sposób ich podziału ("te podatki muszą być wydawane w zadowalający mnie sposób")?
Demokracja to nie wyciąganie coraz większych pieniędzy aby je następnie rozdać na różne cele. A szlachetnych celów zawsze można znaleźć wiele.

Beria, jeżeli piszesz o gimnazjum/liceum społecznym to nie jest to szkoła prywatna - jest to szkoła na prawach szkoły publicznej prowadzona przez Kwidzyńskie Stowarzyszenie Oświatowe z siedzibą w Kwidzynie.

Za dużo uważasz. Nie ma kraju w którym nie ma jakiejś formy podatków, bywa że tam gdzie obficie ropa tryska to, obywatele - podkreślam OBYWATELE prawie nie płacą za nic. Pozostali tyrają tam za marne grosze i za każdą formę legalizacji ich tam pobytu słono płacą. Parę razy na tym forum zostało zauważone że gdyby podatki niszczyły możliwości rozwoju to Szwecja, Norwegia i Finlandia jest akurat antytezą i obrazą takiego uważania. W tych krajach płaci się dużo podatków, o wiele więcej niż w Polsce, ale wpływające pieniądze z nich są rozsądnie wydawane, nikt ich nie wyprowadza z budżetu a politycy podejrzani o jakieś na tym polu manewry znikają z polityki raz na zawsze. Żeby uważać tak jak Ty to trzeba być dzieckiem, albo bardzo bogatym człowiekiem. Żeby zmierzyć się z ciężką chorobą to bez pomocy państwa trzeba być milionerem, albo najnormalniej się zdycha. Szkoła w której płaci się czesne zawsze jest szkołą prywatna, nazwa "Szkoła Społeczna" jest zwykłym oszustwem, stworzono taka konstrukcję prawna żeby można było transferować pieniądze budżetowe do prywatnych kieszeni. To samo dotyczy "Rodzinnych Domów Dziecka" itp. Mam świadomość że tym ostatnim wywołam święte oburzenie, ale w głowie się nie mieści że na biedne rodziny dla dzieci nie ma dopłat a z RDD da się nieźle żyć i starcza dla dzieci i dla zastępczych rodziców, którzy czasem jak to ich przerasta postępują tak jak w Pucku.