Wprawdzie dotyczy to fotografii prasowej, gdzie zasady są ściśle określone ale ciekawe. Tym bardziej, iż nie zważali, że to swój człowiek.

http://www.gazetawyborcza.pl/1,75248,4139409.html

Budslavsky,
Bo chyba jeszcze tyko w sztuce a do takiej również zaliczam dziennikarstwo, panują jeszcze jakieś normy etyki. Z historii natomiast wiem że kiedyś, tak do okresu nastania Sławoja Składkowskiego, normy obowiązywały polityków i urzędników państwa. Wyski poziom etyki obowiązywał również lekarzy. To były czasy!

Najciekawsze jest oświadczenie autora.

Nie pierwszy raz zachodzi taka sytuacja. Pamiętam ostrą zadymę związaną z przeróbką zdjęcia egipskich piramid na potrzeby okładki National Geografic. Tam usunięto kawałek linii horyzontu skracając w ten sposób odległość między piramidami a grupką palemek. Ktoś się dopatrzył i oskarżył National Geografic o fałszowanie rzeczywistego obrazu naszej planety. Gazeta tłumaczyła się długo.

i pewnie nie po raz ostatni

Myślę, że mówisz o dziennikarzach wypowiadających się obrazem, bo nie wszystkich operujących słowem tak bym doceniał.
Mam zgubną manię czytania wszystkiego, stąd moja powyższa opinia.
A preferuję zwłaszcza bezstronność komentarzy w rodzaju: "Tylko w ciągu czterech pierwszych miesięcy rządów ...(tu nazwisko b. polskiego premiera) ) z mrozu zmarło około 300 bezdomnych w Moskwie".

Naturalnie, słownym obrazem już manipulują wszyscy, widać taka uroda słowa.
Zwróciłem już dawno uwagę, że dobry (uczciwy) fotoreportaż, czy filmowy czy fotograficzny, obywa się bez słów. Ba nawet słowa często przeszkadzają w odbiorze.

Jest taki przejmujący film bez dialogów "Wielka cisza".

Od kiedy go zobaczyłem poszukiwałem słowa dla jego określenia (to podobno "zboczenie" dorosłych). "Dobry", czy nawet "bardzo dobry" mi nie pasowało. Teraz wiem, ze szukałem słowa "przejmujący". Dziękuję.

Nie będę się wymądrzał, ale do tego filmu jeszcze chyba nie dorosłem, ale się staram.

Coraz trudniej o luksus ciszy. Nie mówię o dziennej, bo życie musi mieć swoje brzmienie, ale nocna cisza często jest zakłócana rykiem wracających z czegokolwiek pijanych osobników. Zwłaszcza w sobotnią, lub niedzielną noc. Czy tych tryglodytów nie da się jakoś ujarzmić?

Da się, trzeba ich upić do końca

Dobre , ale nie do końca skuteczne.

Zgadzam się z opinią Budslavskiego na temat filmu " Wielka cisza"- jest przejmujący. Brakowało mi jednak słów, wypowiedzi mnichów. Te nieliczne, krótkie zdania które słyszymy, bardzo- moim zdaniem- dodają obrazowi wyrazistości.

Co do tematu głównego. Sam fotografuję i zajmuję się obróbką cyfrową. Jestem w stanie doskonale zrozumieć pokusę, jaka towarzyszy podobnym sytuacjom. Sam czasami jej doświadczam, jednak jeśli chodzi o oddanie jakiegoś wydarzenia dokładnie i wiernie, odkładam " gryzonia " na podkładkę i fotki staram się nie "gwałcić ", ograniczajac się jedynie do podstawowej korekty( jasność i kolory).