Jeśli ktoś zapomniał to pozwolę sobie przypomnieć o dzisiejszej premierze polskiego filmu
"Jutro idziemy do kina" w TVP 1 o godz. 20:15. Sam dużo sobie obiecuję po tym filmie i ciekaw jestem wrażeń i przemyśleń innych.
Przy takich okazjach rodzą się pytania - jak każdy z nas zachowałby się w podobnych sytuacjach historycznych.

Obejrzymy pomyślimy

Chciałem zachęcić do obejrzenia filmu a wyszło, że naganiam widownię do wysłuchania SPAMU, który niezapowiedzianie TVP wtryniła na 20:15

dziękuję - nie zagłosuję na Jarka

Ale racja - zaraz film

Zachęciłeś i dobrze zrobiłeś, bardzo ładny i świetnie nakręcony obraz, bez narodowego zacięcia. Pięknie oddane ostatnie dni na chwilę przed wybuchem wojny. Kobietom zwłaszcza pewnie się podobał

Z "oops"em na twarzy muszę wyznać, że zdarza się iż naiwność ludzka rośnie wraz z wiekiem.
Naczytałem się wiele obiecujących recenzji, które okazały się tekstami reklamowymi.
Z zapowiedzi wynikało, że poznamy w filmie powojenne dzieje jego bohaterów i ... wyczytaliśmy je z dwóch zdań tekstu po projekcji.
Film odebrałem jako zgrabną lecz przesłodzoną historię młodzieńczych romansów na tle eleganckiego świata, który przed 1939 był jedynie marginesem. Liczyłem na epopeję a wyszło
Hollywood nad Wisłą "w pięknych okolicznościach historii". Ale i tak lubię polskie filmy, nawet te nie najlepsze.

Nie wiem czy masz kablówkę bo na Zone Europa będzie za chwilę Biały Kot Czarny Kot, można się odprężyć

Mi się podobał, miałem nadzieję, że nie będzie to buńczuczne epatowanie wojną 1939 - zgrabne kino, młodzi ludzie i ich świat w 38-39 - statystyka smutna na końcu filmu.

A ja Ci Bydslavsky powiem iż nie oczekiwałem epopei i bardzo się cieszę, że jej nie było.
Nareszcie ktoś mówi o naszej martyrologii poprzez zwykły obraz.
Niby w tym filmie nie było wojny, ale była. Od samego początku była. Wisiała cały czas
w powietrzu. A całą resztę znamy z innych filmów.

Dla mnie ten film był obrazem Polaków (może tych z wyższych sfer) przed nastaniem
wojny. I ukazał cośmy przez nią utracili na 50 lat. Dobry to przyczynek do obecnych,
w niektórych środowiskach - dyskusji.

Z tym trzeba się zgodzić. A mnie ciągle brakuje obrazu z ciągłą naszą historią - od tej sprzed 1939 do tej historii, którą skwitowano po filmie dwoma zdaniami. To zestawienie pełniej pokazałoby nasze straty ludzkie.
Przyznaję Ci jednak rację, że niedomówienie też jest wiele mówiącym środkiem wyrazu.

Znów sobie dużo obiecuję oczekując na katyńskie "Post Mortuum" Wajdy. Obym się nie przeliczył.

Trudno mi znaleźć reżysera, który by podołał temu zadaniu, a jeszcze chyba trudniej znaleźć producenta na film 3 godzinny, ciężki, którego się nie sprzeda

Bydslavsky
Widzisz, w 79 roku miałem nieograniczony dostęp do olbrzymiej biblioteki z Raperswil.
Biblioteka była, ale czasu było tylko miesiąc (nocami). Z pośród setek tytułów mogłem przeczytać
niewielki ułamek. I jak było przeczytać cegłę Sołżenicyna? Wybrałem Inny Świat - Gustawa Herlinga-Grudzińskiego.
Książeczka niewielka, ale była to sama esencja. Myślę, że z ówczesną moją moją świadomością, Sołżenicyna bym nie przetrawił.

Jednym słowem ... scenarzysta dał dupy a za nim facio od reżyserki. .. Jak mozna zaplanowac i zorganizować plan na którym w tle widac znaki drogowe zakaz zatrzymywania,
srebrne renault megane po roku 2002 , plus ruskiego dziwaka na poligonie jak sie rebiata czołgała .... widzieliscie takie paskudne niedoróbki ...... ehhh liczę tylko że"TWIERDZA SZYFRÓW " bedzie bardziej profi ... bo paru kolegów z reko tam występuje .......pozdr VOO1

Poczekałam sobie z recenzją do dziś żeby film przetrawić i sprawdzić co z niego zostało, emocje, sceny, treść. I co? I nic... Bałagan, powierzchowna treść i niedociągnięcia (jak zauważył VOO1) - co za problem żeby wyłączyć lub "wygumkować" nowoczesne, świecące reklamy czy komputerowo "dobudować" skrzydło w spichlerzu który w tamtych latach prezentował się bardzo okazale...

Myślę, że w tamtej sytuacji dokonałeś dobrego wyboru nie tylko z powodu objętości Sołżenicyna. Przeczytałem cały „Archipelag” a właściwie przemęczyłem. „Inny świat” czytałem jednym tchem, nie tylko z powodu skondensowania bogatej treści ale i dla artyzmu prozy Herling-Grudzińskiego, którego brakuje często Sołżenicynowi (poza „Jednym dniem Iwana Denisowicza”). Poza tym Herling jest głębszy w przemyśleniach, w których wykazuje powinowactwo zbrodniczych systemów, hitlerowskiego z komunistycznym, co pod koniec jego życia skonfliktowało go z A.Michnikiem,
i zakończyło promocję jego pisarstwa przez Gaz.Wyborczą.